Een bloedneus bij hond of kat

Een hond met een forse bloedneus wordt vaak met spoed verwezen: binnen korte tijd zit de hele huiskamer onder het bloed. Al lijkt het heel veel bloed, we zien niet vaak dat honden bloedarmoede krijgen door een bloedneus. Een kat kan ook een bloedneus hebben, maar zelden bloed een kat ernstig uit de neus. Omdat bij een bloedneus vaak bloed wordt doorgeslikt, kan de ontlasting van de hond zwart en pekkig worden. Sommige dieren kunnen bloederig vocht ophoesten.

Soms is het duidelijk waar de bloedneus vandaan komt, bijvoorbeeld als de hond is aangereden of als de kat van het balkon is gevallen.

Als de oorzaak van de bloedneus niet duidelijk is, of als de bloedneus steeds terugkeert, is verder onderzoek aan te raden.
 

Trauma

bloedneus door aanrijding
Bloedneus door aanrijding

Na een aanrijding of een andere harde klap kunnen bloedvaten in de neus knappen. In de meeste gevallen houdt de bloeding vanzelf op.

Omdat er ook sprake kan zijn van een hersenschudding en het hart ook een klap heeft gehad, wachten we liever af dan het dier een narcose te geven. Maar soms is afwachten geen optie.
 

Schimmel

Neusschimmel kan ernstige bloedneuzen geven. Het is een aandoening die vooral bij de langneuzige hond voorkomt. Kortneuzige honden en katten hebben zelden neusschimmel.

In de meeste gevallen heeft deze pijnlijke aandoening een zeer goede prognose. Bijna 100% van de honden geneest, maar soms zijn meerdere behandelingen nodig.

Lees verder bij Aspergillus Fumigatus  
 

Tumor 

Neustumoren komen regelmatig voor bij met name oudere honden en katten.

De behandeling en prognose is sterk afhankelijk van het type tumor.
 

Stollingsstoornis 

Honden of katten met een stollingsstoornis kunnen overal gaan bloeden. Soms alleen uit de neus. Als uw huisdier zomaar een bloedneus krijgt en hij/zij heeft elders ook bloeduitstortingen, dan is een stollingsstoornis waarschijnlijk.

De twee meest voorkomende stollingsstoornissen zijn
- een gebrek aan bloedplaatjes
- een rattengif vergiftiging

Beide aandoeningen zijn vaak goed te behandelen, maar de behandeling is kostbaar. Uw dierenarts gaat eerst bloed afnemen voor onderzoek en dan pas starten met een behandeling.

Een goede diagnostiek kan u veel geld besparen.
 

Afwijkend bloedvat

In sommige gevallen is er op CT en bij rhinoscopie geen duidelijke oorzaak voor de bloedneuzen aan te wijzen. De bloedneuzen zijn dan het gevolg van een zwakke plek in een bloedvat in de neus.

Hinderlijk, maar meestal niet gevaarlijk. Als de bloedneuzen te vaak optreden, of te ernstig zijn, is het soms nodig om in te grijpen.
 

Bloedende neusspiegel

Deze aandoening past niet echt in het rijtje: het bloed komt niet uit de neus, maar uit de huid op de neus. Vaak zijn dit kleine slagaderlijke bloedingen uit kloofjes in de neusdop. Er is sprake van een pulserend dun straaltje bloed dat soms wel een meter weg spuit.

Onder narcose kan het bloedvat worden afgesloten met een hechting. De dermatoloog kan daarna met u zoeken naar de oorzaak van de afwijkende huid op de neusspiegel.
 

Onderzoek bij een bloedneus

Als uw hond of kat op verschillende plaatsen bloedt, is een stollingsonderzoek aan te raden.

Als het bloed uit de diepte komt, kan verder onderzoek kan bestaan uit een rhinoscopie en/of een CT scan.

Als een dier hard bloedt, is een CT scan minder betrouwbaar en een rhinoscopie vaak niet mogelijk. De dierenarts zal eerst proberen de neuspbloeding te stelpen. Pas daarna kan het onderzoek plaats vinden. 

Als uw huisdier bloedt uit een scheur in de huid van de neus, is het zinvol om de bloedings te stelpen en de hulp van een dermatoloog in te schakelen.
 

Schoonmaaktip

Bloed kan je het beste verwijderen met koud zout water. Voeg aan een emmer met 10 liter water 6 afgestreken eetlepels keukenzout toe en verwijder daarmee alle bloedresten.


Leestips

Andere bezoekers van deze pagina, waren ook geïnteresseerd in de volgende informatie:  De internisten van het Medisch Centrum voor Dieren onderzoeken elke week meerdere dieren met chronische neusproblemen. 
 
auteur: Tjerk Bosje, specialist interne geneeskunde der gezelschapsdieren

Deel deze pagina