Maligne lymfoom en leukemie bij de hond 

Maligne lymfoom en leukemie zijn beide tumoren van bloedcellen.
 

Maligne lymfoom bij de hond 

Maligne lymfoom is een van de meest voorkomende tumoren bij de hond. Bij deze vorm van kanker is sprake van een toename van lymfocyten (bepaalde witte bloedcellen) in de lymfeklieren of andere weefsels zoals milt, lever, neus, maag, darmen en huid. Maligne lymfoom wordt ook wel lymfeklierkanker genoemd. Bij mensen heet de ziekte Non-Hodgkin lymfoom.
 
Afhankelijk van de locatie van de tumor is de diagnose makkelijker of moeilijker te stellen.

Bij de meest voorkomende variant, de multicentrische vorm, zijn meerdere onderhuidse lymfeknopen vergroot. De tumoren kunnen soms binnen enkele dagen sterk in omvang toenemen.
 

Leukemie bij de hond

Bij leukemie is er sprake van kankercellen in het bloed of het beenmerg. In sommige gevallen zijn ook de lymfeklieren of andere organen aangetast.

De meest voorkomende vorm van leukemie is de vorm waarbij lymfocyten de kankercellen zijn (net als maligne lymfoom), maar er zijn ook andere vormen van leukemie. Leukemie komt minder vaak voor dan maligne lymfoom. 
 

Bloedonderzoek 

Leukemie is de enige vorm van kanker bij de hond waarbij de diagnose wordt gesteld met behulp van bloedonderzoek.

Bij a-leukemische leukemie zijn geen tumorcelen in het bloed zichtbaar en wordt de diagnose gesteld met een beenmergbiopt.

Bij maligne lymfoom zijn geen tumorcellen in het bloed te zien.

Bij sommige varianten van maligne lymfoom en leukemie kan het calcium in het bloed zijn verhoogd. Dat kan dan een aanwijzing zijn voor kanker.
 

Weefselonderzoek 

De diagnose maligne lymfoom wordt vaak gesteld door microscopisch onderzoek van een uitstrijkje. De cellen voor dit onderzoek worden met behulp van een injectienaald uit de dikte gezogen. Deze vorm van diagnostiek is vrijwel pijnloos (vergelijkbaar met bloedprikken) en  anesthesie is niet nodig.

In sommige gevallen zijn grotere weefselmonsters nodig.
 
Een PARR test op lymfklierweefsel kan gebruikt worden om een ontsteking met veel lymfocyten te onderscheiden van Maligne lymfoom.

Op basis van immunologisch onderzoek kan maligne lymfoom worden ingedeeld als een T-cel of B-cel lymfoom, wat van belang is voor het succes van de chemotherapie (zie onder).
 

Chemotherapie bij maligne lymfoom 

Voordelen
  • Chemotherapie is de meest effectieve behandeling van maligne lymfoom en leukemie.
  • De meeste dieren hebben een normaal leven en lijken genezen.
  • Bij 95% van de dieren met maligne lymfoom of leukemie is de tumor kort na het starten van de behandeling niet meer aan te tonen.
  • Meer dan 95% van de honden heeft geen of slechts geringe bijwerkingen van de chemotherapie.
Nadelen
  • Een klein deel (< 5%) van de honden heeft noemenswaardige bijwerkingen van de chemotherapie (misselijkheid, diarree, blaasontsteking, slechte vacht of kaalheid, aantasting van het beenmerg).
  • Een deel van de gebruikte middelen kan het DNA beschadigen en zo kanker veroorzaken (de kans hierop is < 0,1%).
  • De hond zal de gebruikte middelen uitscheiden via speeksel, ontlasting en urine. Als uw hond u likt, of als u hem aait, komt u in aanraking met deze medicijnen. 
  • De behandeling wordt in een beperkt aantal klinieken in Nederland gegeven.
  • De behandeling kost tijd en geld (de exacte kosten kunnen sterk variëren en zijn afhankelijk van de grootte van uw huisdier, het gekozen protocol en het succes van de behandeling. Ze zullen tijdens het eerste consult worden besproken)
  • De tumor komt vaak na verloop van tijd weer terug.
Lees verder: chemotherapie.

chemotherapie bij de hond
Chemotherapie bij de hond
 

Succes van chemotherapie bij maligne lymfoom bij de hond 

​Het succes van de behandeling verschilt van dier tot dier. Sommige dieren leven nog jaren na een behandeling. Bij andere honden slaat de behandeling niet aan.

Bij de meest voorkomende vorm van maligne lymfoom bij de hond, de multicentrische vorm, leeft de helft van de honden nog na 1 jaar.
Een kwart van de honden is na twee jaar nog in goede gezondheid.
 
Het succes verschilt ook per type lymfoom. Bij maligne lymfoom van de darmen is een behandeling van een grootcellig lymfoom met injecties effectiever dan met pillen. Bij een kleincellig lymfoom is dit andersom.
 
B-cel en T-cel lymfomen worden vaak behandeld met dezelfde medicijnen.
Uit onderzoek is gebleken dat de gemiddelde hond met B-cel lymfoom langer leeft dan een hond met een T-cel lymfoom. Bij een T-cel lymfoom wordt om die reden soms gekozen om langer door te gaan met een behandeling.
Omdat wij naar de individuele hond kijken en de behandeling daarop aanpassen, vinden wij het niet nodig om standaard te onderzoeken of een hond B-cel-  of T-cellymfoom heeft.
Wij besparen u op die manier de kosten van dit extra onderzoek.
Als u graag een immunologische kleuring wil, is dat uiteraard mogelijk.

 
Andere behandelingen dan chemotherapie bij maligne lymfoom 

  • Prednison is een andere mogelijke behandeling voor zowel maligne lymfoom als leukemie. Prednison is goedkoper en ongevaarlijk voor omstanders. Prednison werkt gemiddeld enkele weken, chemotherapie meerdere maanden. Prednison geeft over het algemeen meer bijwerkingen dan chemotherapie
  • Bestraling (radiotherapie) is mogelijk bij bepaalde gelokaliseerde vormen van lymfoom. Het voordeel van bestralen is, dat het ongevaarlijk is voor de omstanders. Het kan dus ook worden gegeven bij honden die in huis wonen bij zwangere vrouwen en kleine kinderen. Het grootste nadeel van een bestraling zijn de relatief hoge kosten en het hoge aantal behandelingen
  • Chirurgie leidt bij maligne lymfoom vrijwel nooit tot volledige genezing. De tumor komt op een andere plek terug. Als de tumor bloedt of bijvoorbeeld de darm afsluit, wordt vaak toch besloten het weefsel chirurgisch te verwijderen. Na de operatie kan dan gestart worden met chemotherapie.
 

Chemotherapie bij het MCD 

Wij vinden het belangrijk dat u en uw hond een normaal leven kunnen leiden tijdens de behandeling.

Uw hond moet kunnen rennen en spelen en zijn normale route kunnen lopen. Hij moet zin hebben in eten en niet overmatig drinken en plassen.
 
Tijdens het eerste consult zullen we u uitgebreid voorlichten.

Sommige mensen besluiten hierna dat ze hun hond niet willen behandelen. In die gevallen zullen we samen met de eigenaar kijken naar alternatieven.

De eigenaren die wel kiezen voor een behandeling, zijn later vaak blij met de keuze die ze gemaakt hebben.

Op deze wijze behandelen we jaarlijks ongeveer 50 dieren met maligne lymfoom. 
 

Leestips

Andere bezoekers van deze pagina, waren ook geïnteresseerd in de volgende informatie: 
auteur: Tjerk Bosje, specialist interne geneeskunde der gezelschapsdieren

Deel deze pagina